Over Minka

Mijn geboortekaartje is geschreven in 1981, mijn ouders waren amper 21 jaar toen ik erbij kwam. Het zegt veel over hoe zij tegen de wereld en de maatschappij aankeken. Wat geschreven staat is krachtig en een waarheid welke nog steeds geldt, ook 28 jaar later.

Wat moet ik schrijven over mezelf, zonder dat het lijkt op een sollicitatiebrief? Inmiddels heb ik drie keer een ander stukje geschreven voor ‘over Minka’ maar ik ben steeds niet tevreden. Ik heb geschreven over wat voor opmerkelijke dingen ik heb gedaan in mijn leven, dat ik durf te dromen, te leren en te ontdekken en over hoe schrijven een passie voor mij is, vroeger al en nu nog steeds. Ook over hoe ik samenwoon met mijn vriend en onze twee katten die als kindjes voor ons zijn en hoe onze ouders daarmee ongewild, zelfs tot opa en oma zijn benoemd.

Maar waarom zou ik daar zo over uitwijden? Is dat wel interessant om allemaal te lezen?

Dan maar zo: Ik ben Minka en ik ga een grote uitdaging aan. Ik deel wat ik zie, wat ik vind en wat ik denk, met de grote online wereld. Herkenbare anekdotes, soms wat overdreven, maar stuk voor stuk: eerlijk en waar.

Ik hoop dat mijn verhaaltjes met net zoveel plezier gelezen worden, als waarmee ze geschreven zijn.