Kangaroe in het donker

Er zijn weinig plekken op de wereld waar het kan, maar in Amsterdam zit een restaurant waar je kunt eten in het donker.

We worden naar binnen gebracht, lopen achter elkaar aan en houden elkaars schouders vast. Ik dacht dat het wel wat mee zou vallen met het ‘donker’. Hoe donker kan het zijn? In de slaapkamer is het ook donker, maar als je ogen er eenmaal aan gewend zijn, zie je altijd wel íets. Maar dat is nu niet het geval. Het maakt niet uit hoe vaak je knippert, of hoe lang je je ogen gesloten houdt: je ziet gewoon helemaal niets.

Na een paar minuten krijgen we het gevoel dat onze ogen zo groot zijn als schotels. Je hersens werken blijkbaar op volle toeren om alles ‘normaal’ te krijgen, om ergens een glimpje op te vangen, een klein lichtpuntje om op te focussen. Maar er is geen glimpje, ook geen lichtpuntje, er is helemaal niets. Al snel kom ik erachter dat het bestellen van een fles water met vier glazen een grote uitdaging brengt. Schenk die maar es vol en vooral niet té vol, in het pikke donker.

Voor het naar binnen gaan, hebben we moeten kiezen tussen vlees en vis. Verder hebben we geen idee wat we te eten krijgen. Al snel komen er vier borden. Eerst maar even met de vingers voorzichtig voelen. Het voelt taai aan met de vingers en zo voelt het helaas ook in de mond. Later voel ik niet meer voorzichtig maar prik ik gewoon asociaal en ongegeneerd met m’n vingers in het eten, er is toch niemand die me ziet. En hoe moet ik anders weten of het bord al leeg is? Op den duur heb ik het bestek maar laten liggen. Eten en drinken in het donker is eigenlijk best prettig. Lekker bourgondisch, ook leuk voor thuis.

De smaak van het eten is niet zo’n succes. Behalve het toetje, dat is ook het enige gerecht waarvan we alle vier een goed idee hebben wat het was. Van te voren hadden we het op internet al gelezen: Je moet het niet doen voor het eten, maar voor de ervaring. Daar zijn we het dan ook roerend mee eens. Toen we uit de donkere zaal, weer in het licht stonden te knipperen met de oogjes, hoorden we dat we antilope en kangaroe hebben gegeten.

We hebben geen idee hoe antilope en kangaroe er op een bord uitzien, maar dat het taai en smakeloos is, weten we wel!

2 reacties op “Kangaroe in het donker”

  1. Van een antilope verwacht je een atletisch, mals stukje vlees. Van een kangaroe kan ik niets anders verwachten dan een taaie sudderlap die je uitgekouwd uitspuugt zonder ook maar iets in te slikken. Sorry, maar ik zie toch liever wat er op m’n bord ligt.

    liefs,
    Annee

  2. Annelies zegt:

    okt 19, 09 at 6:57 am

    Volgende keer toch maar vis…?


Plaats een reactie