IJspret?

Verdomme wat is het koud! Ik slaap met een pyjamabroek aan (sterker nog: heb speciaal eentje gekocht omdát het zo koud is, helaas hadden ze geen wollen variant), sokken aan en een heel lang T-shirt. Mijn vriend net zo, maar in plaats van een T-shirt draagt hij een trui. Baas boven baas hè.

Mijn fietsslot blijkt dichtgevroren te zijn, met geen mogelijkheid krijg ik hem open. Dan maar lopend naar het werk (voor de mensen die ‘Goed voornemen’ hebben gelezen: 10 minuten te laat…). Mensen met auto’s zeuren erover dat ze moeten krabben, maar hé: ik moet lopen, da’s nog erger. Mijn muts zo ver over mijn hoofd getrokken, dat ik er net onder door kan kijken. Mijn winterjas is gelukkig een soort slaapzak, lang en dik. Ben blij met de goedkope handschoentjes die ik gister heb gekocht. Al rookt het wel wat lastig. Maar die vingerloze handschoentjes zijn met deze temperaturen ook geen optie.

Het acht uur journaal is bijna afgelopen. Erwin Krol staat al vol enthousiasme te stuiteren voor zijn weerkaart: ben ik al aan de beurt? Mag ik, mag ik? Ja Erwin, je mag. Hij glundert en straalt. Hij mag de kijkers thuis vertellen dat het nog láng niet gedaan is met de ijspret. Sterker nog, het zal alleen maar meer gaan vriezen. Kon het afgelopen nacht nog 16 graden vriezen, komende nacht gaat het 20 graden vriezen!

Hoe kan dit nou als goed nieuws gebracht worden? Wat is er nou leuk aan, om het zo koud te hebben dat het kippenvel op je benen je zeer doet, dat je laagjes moet dragen, om de warmte bij je te houden. Om steeds een muts op te moeten zetten dat je kapsel verpest. Om handschoenen te dragen, die steeds uit moeten als je een sigaret op wil steken, een smsje wilt sturen of kleingeld uit je portemonnee wilt halen. Ik snap niet dat ijs en pret, samen in één woord kunnen!