Bij de sláger?

Avondje Casino, altijd gezellig. Eerst lopen we naar de bar, het is niet druk. Ik zoek in mijn portemonnee naar kleingeld. Wat wil je drinken? vraagt de barman en ik kijk op: Een biertje en een appelsap. Links van mij doet een oudere vrouw een stap naar voren. Er komt vuur uit haar ogen: Hé je bent nog niet aan de beurt hoor! De barman zegt tegen de vrouw dat het zijn schuld is, hij vroeg mij immers wat ik wilde drinken.

De inmiddels rood aangelopen vrouw wil er niets van weten, het is míjn schuld zegt ze. Ze wijst nog net niet, maar er komt wel een beetje schuim uit haar mond. Ik zeg kalm: Dat kan ook wel op een andere toon, maar ik heb geen haast dus ga uw gang.

De vrouw windt zich vreselijk op en stotterend zegt ze: Als je bij de slager bent vraag je toch ook eerst of je wel aan de beurt bent?

Bij de sláger? Nu schiet ik in de lach. Volgens mij kun je een bar niet met de slager vergelijken, maar ik bespaar mezelf deze discussie. Ik kijk haar aan met mijn meest spottende blik en zeg: U heeft duidelijk een slechte avond en een kut humeur, misschien kunt u dat beter thuis afreageren dan op de mensen hier!

Gelukkig was hiermee het gesprek beëindigd. Hoe onterecht ik het zelf ook vind, ik kijk nu bij de slager toch even om me heen of ik wel écht aan de beurt ben. Vreemd genoeg doet niemand anders dit, maar dat verleid mij nog niet om te gaan tieren als een viswijf.